Ece Çiftçi'nin kaleminden Toprak Uyanırken, Bahar Geliyor...

Bir yerde bir şeyler yanlış gidiyor. Daha acısı ise, göz göre göre kaybettiklerimiz. Ata tohumları...Yani bu toprakların hafızası, geçmişten bugüne taşınan en kıymetli miraslarımız....Devamı köşe yazısında...

 

Toprak Uyanırken, Bahar Geliyor...
Toprak yeniden nefes alıyor. Fideler, tohumlar usul usul toprağın koynuna bırakılıyor. Her biri bir umut, her biri bir yarın aslında. Ama insanın içini kemiren bir soru da o tohumlarla birlikte büyüyor:
Biz bu yarınlara gerçekten sahip çıkabilecek miyiz?

Çünkü bir yanda doğa uyanırken, diğer yanda biz kaynaklarımızı hoyratça tüketmeye devam ediyoruz. Suya, toprağa, havaya sanki sonsuzmuş gibi davranıyoruz. Oysa hiçbir şey sonsuz değil. Hele ki doğanın sabrı hiç değil…

Temiz gıda meselesi artık bir tercih değil, bir zorunluluk. Ama gelin görün ki, en doğal olması gereken sebze ve meyve bile artık bir lüks haline geldi. Pazar tezgâhlarında fiyatlar uçmuş, üretici maliyetin altında ezilmiş, tüketici ise sağlıklı gıdaya ulaşmakta zorlanıyor.Artık köylü tezgahları giderek azalıyor pazarlarımızda..
Bir yerde bir şeyler çok yanlış gidiyor.

Daha acısı ise göz göre göre kaybettiklerimiz…
Ata tohumları…
Yani bu toprakların hafızası, geçmişten bugüne taşınan en kıymetli miraslarımız. Onlar sadece birer tohum değil; kültürdür, dirençtir, bağımsızlıktır. Ama biz onları hızla kaybediyoruz. Yerine ne koyuyoruz? Kısa vadeli verim uğruna uzun vadeli felaketleri…

Farkında mıyız gerçekten?
Bir gün o eski domatesin kokusunu, o çocukluğumuzdaki salatalığın tadını tamamen unutabileceğimizin farkında mıyız?

Toprak bize her zaman cömert davrandı. Ama biz aynı cömertliği ona gösteremedik.
Her beton döktüğümüzde, her bilinçsiz tüketimde, her israfta aslında geleceğimizden biraz daha eksilttik.

Belki de artık durup düşünme zamanı.
Ne yiyoruz, nasıl üretiyoruz, neyi kaybediyoruz?

Bahar sadece doğanın değil, insanın da kendine gelme mevsimi olmalı.
Toprak uyanıyorsa, biz de uyanmalıyız.

Yoksa bir gün bahar gelecek…
Ama toprağa bırakacak umut kalmayacak.

Yazarın tüm yazıları