Ece Çiftçi'nin kaleminden Annelik...

Anne olmak; bir insanın hayatına sadece can vermek değil, o canın yükünü, kaygısını, geleceğini ve çoğu zaman yük sayılmayan görünmez emeğini sırtlanmaktır...

 

İSTİFASI VE EMEKLİLİĞİ OLMAYAN ÖMÜRLÜK MESAİNİN ADIDIR; ANNELİK...

Mayıs ayı gelir gelmez vitrinler çiçeklerle, kampanyalar indirimlerle, sosyal medya ise duygusal mesajlarla dolar taşar. Herkesin dilinde aynı cümle: “Anneler Günü kutlu olsun.”

Elbette kutlu olsun. Ama bir günlüğüne değil.

Anne olmak, takvimde kırmızıyla işaretlenmiş bir güne sığdırılabilecek kadar küçük bir mesele değildir. Anne olmak; bir insanın hayatına sadece can vermek değil, o canın yükünü, kaygısını, geleceğini ve çoğu zaman yük sayılmayan görünmez emeğini sırtlanmaktır.

Bir anne çoğu zaman alarmdan önce uyanır. Herkesten sonra yatar. Yorulma lüksü çoğu zaman ertelenir. Hasta olabilir ama mutfak yine kurulur, çamaşır yine çalışır, çocuk yine “anne” diye seslenir. Çünkü annelik biraz da kendi ihtiyaçlarını sürekli bir sonraya bırakma sanatıdır.

Uçakta tehlike anında maskeyi önce kendinize sonra çocuğunuza takın dese de uzmanlar; gerçek hayatta nefessiz kalma pahasına evlatlara nefes olur anneler….

Bilinsin, kıymetli olayım diye değil sıfır beklentiyle yaparlar bunu…

Ben hep anneliğin bir delilik hali olduğuna inanırım,bunca fedakarlığın başka bir açıklaması olamaz…

Dışarıdan bakıldığında annelik, minik eller, ilk adımlar, okul gösterileri ve sarılmalarla süslü görünür. Evet, bunlar işin en güzel tarafı. Ama madalyonun öbür yüzünde uykusuz geceler, bitmeyen kaygılar, ekonomik hesaplar, “Acaba iyi bir anne miyim?” sorusu ve hiç susmayan bir vicdan muhasebesi vardır.

Anne olmak sadece sevgi değildir; büyük bir sorumluluktur. Bir çocuğun karakterine dokunmak, hayata bakışını şekillendirmek, ona güvenli bir liman olabilmek kolay değildir. Çünkü çocuk büyütmek yalnızca fiziksel ihtiyaçlarını karşılamak değil, ruhunu da besleyebilmektir.

Modern dünyada annelerin yükü daha da ağırlaştı. Çalışıyorsa neden evle yeterince ilgilenemediği sorgulanır, çalışmıyorsa neden kariyer yapmadığı. Çocuğu çok özgür büyütse eleştirilir, fazla korusa yine eleştirilir. Kısacası anneler çoğu zaman görünmeyen bir jüri karşısında hayat boyu sınav verir.

Belki de anneler günü, annelere sadece çiçek almak değil; onların yükünü biraz hafifletmeyi hatırlamak için vardır.

Bir teşekkür mesajı güzeldir ama daha güzeli, sofrayı toplamak, sorumluluk paylaşmak, “Sen biraz dinlen” diyebilmektir. Çünkü anneler çoğu zaman hediyeden çok anlaşılmaya ihtiyaç duyar.

Bu yüzden bugün sadece annelerimizi kutlamayalım; onları biraz daha görelim.

Fedakârlıklarını romantikleştirip görünmez kılmadan, emeklerini normalleştirmeden, “Anne zaten yapar” kolaycılığına kaçmadan…

Çünkü anne olmak kutsal olduğu kadar zordur da.

Ve bazen bir annenin en çok ihtiyacı olan şey, güçlü görünmek zorunda kalmadığı bir omuzdur.

Bu vesileyle; biyolojik, manevi, yüreğiyle annelik yapan, büyüten, kollayan, vazgeçen ama sevgisinden vazgeçmeyen tüm kadınların Anneler Günü kutlu olsun.
Bir güne değil, her güne sığmayacak kadar büyük emekleriyle…

Bu anneler günün de çocuklardan hediye, süslü cümleler istemiyorum, aklımda tek bir şey var lütfen hatırlayın biz de bir zamanlar birilerin kıymetli çocuklarıydık ve ilk defa anne olduk en mühimi de zaman zaman yorulup soluklanmak istiyoruz…

Doğurmuş, doğurmamış, tercih etmemiş bütün kadınların anneler günü kutlu olsun….

Çünkü kadın hayattır….

 

Yazarın tüm yazıları